— GESTAP —
upphaldi:
Flagsrit:
hvurslags
Heiursgestur og  skriffinnur.
Saga - 31/10/05
Stlkan - smsaga lit

eir sem ekktu Harald Gararsson vissu a a st Jn Gararsson utan dyrabjllunni hans. Hann bj einn annarri h vi Lokastg grnu, fallegu hsi og egar s sjaldgfi atburur gerist a einhver dinglai hj honum sem hann ekkti ekki skipti a ekki mli tt hi raunverulega nafn hans sti ekki bjllunni.

Stundum spuru vinir hans Harald a essu, oftar grni heldur en alvru, og Haraldur svarai mti a stan fyrir v a a vri svona gur andi hsinu vri v hann fengi a vera dyrabjllunni stainn fyrir hann sjlfan. i muni eftir sgunni af nmer sautjn, strkar, sagi hann yfirleitt kjlfari. egar nr eigandi flutti hsi var hann sttur af andanum hsinu sem sagist heita Meyfrur, og vildi f a vera me dyrabjllunni, en eigandinn vildi a ekki, v hann var hreinn sveinn og fannst nafni ekki passa.

egar Haraldur keypti hsi hafi ur bi ar gmul kona sem var me teljandi blmategundir garinum. Hn tk halvarlegt lofor af honum a hann skyldi n vera duglegur a vkva au og annast v henni lii betur elliheimilinu vitandi af v a blmin hennar vru gu standi.
Jja , sagi Haraldur snum tma, etta er j eiginlega hennar blm og v ekki hennar garur?
Hann komst fljtt a v a garurinn urfti a minnsta kosti klukkutma ahlynningu dag til a halda llu lagi, v allt einu virtist hann hafa stkka um helming og litlu stu blmin voru orin a dauyrstum vatnssvelgjum sem virtust gefa upp ndina vi minnsta frvik. rtt fyrir a a vri brjla a gera vigerarstofunni plai Haraldur samviskusamlega fjrum ftum a arfahreinsa, vkva og mosatta. Hann urfti oft a taka me sr heim tskur, gleraugu, straujrn og jafnvel heilu ruggustlana sem hann var a laga langt fram ntt.
a var v ekki laust vi a hann fengi leynda feginstilfinningu egar hann s andlit hennar minningargreinunum einn daginn vottur af samviskubiti fylgdi eftir, svo hann sleppti vkvun garinum einn daginn og mtti jararfrina, sem var a sjlfsgu svo yfirfull af blmum a presturinn urfti stundum a brna rddina til a yfirgnfa hnerrakrinn kringum kistuna.
N get g loksins einbeitt mr a vigerunum stainn fyrir ennan fjandans gar, hugsai Haraldur egar hann kom heim r jararfrinni og lokai hliinu. Hann hafi reglulega fengi skot fr flgunum yfir a vera aftur kominn unglingavinnuna a reyta arfa fyrir gamlar kellingar sem vru tygjum vi hsdrauga dyrabjllunni.

Nokkrum mnuum sar voru eir voru barnum og hann hafi fengi sr nokkrum bjrum of miki. Andinn lifir, strkar, sagi hann og rumai vsifingrinum t lofti. g reyndi eitt sinn a skipta um nafnspjald bjllunni, en nttina eftir a g tk a niur tlai allt a vera vitlaust hsinu; um morguninn voru hnfaprin komin diskahilluna, diskarnir voru ruslaftunni og rusli henni komi hnfaparaskffuna. Hann gleypti sasta sopann og tti glasinu a Jnasi. eir hfu veri vinir san grunnskla og hann hafi heyrt essa dyrabjllusgu hundra sinnum, og aldrei almennilega tra henni, en samt fannst honum skrti a Halli, sem gerist aldrei uppvs a lygum, skyldi halda essu svona sterkt fram. egar hann fr t lfi hafi hann alltaf ann si a bja upp alla drykki fyrir alla, og verneitai a iggja sama greia mti. Me v a ta glasinu a honum meinti hann a Jnas tti a n tvo vibt, og bir vissu boi hvers. Sparau sund kallinn Halli, sagi Jnas og setti sitt ofan hans, rltum bara heim.

eir fru upp Bankastrti og aan Sklavrustginn. egar eir gengu inn um hlii Lokastgnum s Jnas glitta blmaskarann hj ljsastaurnum. Bddu Halli, ekki segja mr a srt enn a vkva etta plntudrasl?
Nei g htti v egar kellingin d...en eftir viku leit garurinn enn nkvmlega eins t, og eftir mnu voru essar fjlur meira a segja ornar helmingi strri, og svo rigndi ekkert maur. Svo byrjuu einhverjar grenihrslur a pota sr upp og fannst mr etta of krp og reyndi a htta a hugsa um a.
Jnas horfi hurina lokast egar Haraldur gekk inn, og hristi hausinn og sneri vi. Hann er a vera ruglaur, hugsai hann me sr og bjst til a fara aftur barinn.

Einn daginn eftir vinnu var Haraldur a taka til verkfrakassanum snum egar dyrabjallan hringdi. a var hellidemba ti og ar sem hann hafi skynsamlegt vantraust slenskri verttu fannst honum ftt betra en a hella upp kaffi, taka allar tangir, skrfjrn og klippur upp r verkfrakassanum, rfa bak og fyrir og raa svo samviskusamlega ofan mean regni buldi akinu.

En dyrabjallan hringdi. Tvisvar meira a segja. Haraldur var a pssa rrtngina(sem var farin a ryga, hann lagi minni a kaupa sr nja vi tkifri), gekk a dyrunum og opnai.
ti st stlka, a giska rtt yfir tvtugt. Hn var rennandi blaut, me raua lopahfu og hvtt ullarsjal yfir herarnar sem var allt skakkt henni t af bleytunni. Hn brosti til Haralds og rtti honum hndina. H, g heiti Linda. Sorr ef g er a trufla eitthva, en gemsinn minn var batterslaus og g yrfti a hringja leigubl til a komast heim. M g f a nota smann?

Haraldur var dlti hissa og st dyragttinni nokkra stund ur en hann gat sagt nokku. Ha j, a sjlfsgu, endilega komdu inn. Viltu ekki urrka r, getur hengt af r arna. Hann benti inn forstofuna me risavxnu rrtnginni ur en hann ttai sig og lagi hana vandralega fr sr kommuna. Stlkan gekk inn, fr pent r sknum sem byrjuu strax a mynda poll glfinu. San tk hn af sr sjali, teygi sig t dyrapallinn og byrjai a vinda a um lei og hn hl feimnislegum hltri, essum hltri sem fallegar stlkur ba aeins yfir egar r f a koma inn til kunnugs manns a urrka ftin sn.
Langar ig kannski kaffisopa? spuri Haraldur. g var einmitt a hella upp ef vilt. Hann fr inn eldhs og ni annan bolla. leiinni til baka stanmdist hann og horfi stlkuna bisa vi a koma sokkunum af sr, sem geri verki aeins erfiara vegna ess a enginn stll var nlgt. Hrna, sestu niur og fu r eitthva heitt. g lka eftir a kynna mig og svona, g heiti Haraldur.
J h, hn tk sopa me augun loku. En stendur ekki Jn bjllunni?
Humm j sju til, einu sinni voru hnfaprin farin alla lei upp diska...
Nei hva heitir essi! sagi hn og hl egar hundurinn hans kom hlaupandi inn ganginn ur en Haraldur ni a tskra hvert rusli hefi enda. Hann heitir Lappi, svarai hann og fannst allt einu Lappi vera frnlegt nafn, eins og eitthvert hundspott r barnabk eftir Enid Blyton sem kynni a tala og vri ekki flarandi upp um Lindu eins og hans heimski hundur var a gera.
Hn htti skyndilega a kjassa hundinum og leit Harald hugsandi augnari. Heyru, manstu ekki eftir Enid Blyton bkinni sem var me einhverjum Lappa...? g myndai mr hann alltaf nkvmlega svona. Hn tk annan sopa af kaffinu. Finnst r ekki merkilegt hva hundar eru tilbnir a gera allt fyrir mann n ess a f endilega nokku til baka, nema kannski hundamat? Mr finnst alltaf a vi mttum gera meira af v.
Haraldur fann ekkert sniugt svar vi essu. Ha humm, jj, eir eru alltaf skemmtilegir. Reyndar var hundurinn hans verfug lsing eim eins og hn lsti v. Hann svaf allan daginn, t vi rj og nennti aldrei a leika vi hann ea gera neitt yfirhfu nema egar einhver kom heimskn eins og nna. Jnas urfti einhvern tmann a losna vi hvolp og spuri hvort hann gti ekki teki vi honum. Fyrstu mnuina var hann ltill stur hnori sem nagai hsggnin og skeit teppi, en fkk svo einhvern lfsleia yfir sig eftir v sem lei. Hann virtist hins vegar kunna vel vi Lindu og a sama skapi hn vi hann.

Haraldur fr aftur inn eldhs a n tusku til a urrka pollinn af glfinu. Lappi elti hann anga og tti me nefinu lri hans eins og hann geri alltaf egar hann langai hundanammi. Nei, svona httu essu, hefur ekki gott af v, sagi hann og tti lrinu mti mean hann teygi sig efstu hilluna eftir tuskunni. Um lei og hann beygi inn ganginn spuri hann g ekki bara a skutla r heim, egar hann s hana leggja smtli . Leigubllinn kemur eftir svona hlftma, sagi hn.
N kom hn sr gilega fyrir stlnum og Haraldur virti hana fyrir sr me krosslaga ftur og blautu ftin bakvi liggjandi ofninum. Bru einn hrna? spuri hn.
J.

kei, og hvernig er a?

Hmm, g veit ekki, bara fnt.

a kom gn. Lng gn. Haraldur fann hva hann var styrkur leit sinni a einhverju skemmtilegu til a spyrja um en fann ekkert sem gti hljma ngu vel. Hann tk sopa af kaffinu, brosti kurteislega til hennar og gjai augunum t lofti.
g b lka ein. Ea, a er a segja, nflutt hinga. g tti heima Patreksfiri. Hefuru komi anga?
Haraldur hafi reyndar komi til Patreksfjarar. Oft meira a segja. Langafi hans hafi bi ar egar hann var ltill og hann hafi oft ferast um Vestfiri me Patreksfjr sem svona ningarsta. Heyru j, ekkiru hann Valda Suurgtunni? Vi vorum oft saman egar vi vorum litlir, hann er kannski aeins eldri en ?
J haha auvita ekki g hann. Hann var me mr sklaleikritinu egar vi vorum grunnskla. Nna er hann reyndar lka fluttur binn, man ekki hvar nkvmlega.

N lifnai yfir samrunum og au spjlluu um hitt og etta. Haraldi fannst hlftminn la eins og nokkrar mntur og skyndilega heyrist flauta fyrir utan. Linda stkk upp r stinu og dreif sig ftin, sem voru nna ekki eins blaut og ur. Bless bless, sagi hn og smellti hann mmmukossi kinnina um lei og hn hagrddi sjalinu, nmeri mitt er borinu. tt inni hj mr greia.

Haraldur horfi leigublinn renna burt gegnum litaa gleri tidyrahurinni. Um lei s hann gemsann hennar liggja vi hliina rrtnginni, greip hann og opnai hurina. Linda! skrai hann niur gtuna en a sjlfsgu heyri enginn honum.

Nsta dag var Haraldur frekar utan vi sig vinnunni. rfin fyrir a laga virtist allt einu ekki eins sterk og ur. Hvers vegna skpunum nennir flk ekki a passa betur upp hlutina, hugsai hann og losai skrfu af vottavl sem hafi fengi slma trei hj eim sem kom me hana viger. Hann fkk oft til sn muni sem ttu betur heima ruslahaugunum, en rtt fyrir a hafa fari me eins og verlaust skran bjuggust margir vi v a egar eir komu me til Haralds fengju eir hlutina til baka eins og nja. Aldrei hef g urft a lta laga neitt, ekki einu sinni hent bognum skeium. Kannski er kominn tmi fyrir breytingar.
a var fstudagur og strkarnir hfu hringt hann og tluu a kkja pbbinn. etta skipti setti hann bara nokkra hundrakalla veski ur en hann klddi sig raua flauelsjakkann.
Hey, strkar, g var a heyra a einhver vri floginn sns! sagi Jnas og potai suna Haraldi. N splsum vi allir bjr kallinn! eir bjuggust vi smu runni um a etta vri boi hans, en Haraldur agi bara me hendur skauti. a hafi veri einhver drungi yfir honum fr v hann en n lifnai yfir honum egar fjrir, nei fimm bjrar voru settir bori. Er hn st? Vildi hn ekki lta skutla sr heim? Er a satt a hn skildi brjstahaldarann eftir?
Httii essu strkar, sagi Haraldur glettnislega. g ekki hana varla, en hn skildi n samt smanmeri eftir. Alla vikuna hafi hann leita a tyllistu til a hringja en eftir rija bjrinn hafi honum snist hugur. Hann sat me krosslaga ftur, horfi t um gluggann og var ungt hugsi. Hvers vegna er g alltaf ltinn gera allt? g nenni ekki a vesenast eins og hundur fyrir flk og f bara mat diskinn fyrir.

eir voru a fara jakkana og kkja einhvern annan sta. Haraldur var orinn frekar lvaur eftir a hafa drukki langan tma kostna strkanna. Hann gekk styrkum skrefum og hafi dregist nokku aftur r hinum sem sungu hstfum og virtust skemmta sr vel. Allt einu finnur hann hnd grpa um mitti honum. Haraldur sneri sr vi og s fallegasta bros sem hann hafi nokkurn tmann bari augum.
Nei ert hr! sagi Linda glalega og lagfri sokkabuxurnar vinstri ftleggnum. Hn tti dlti erfitt me a halda jafnvgi einum fti, ps, g hefi kannski tt a sleppa essum sasta kokteil.

Nna urfti Haraldur engan Patreksfjr til a brjta sinn. Miki brosiru alltaf fallega, sagi hann. Langar ig a koma eitthvert, kannski ennan sta, sagi hann og benti eitthva t lofti n ess a taka augun af henni.
Jj, ea bara eitthvert. g yrfti n eiginlega a n smann minn... btti hn vi og beit nerivrina og horfi hann augnari sem gat ekki misskilist.
au hldu utan um hvort anna egar tungli s au beygja inn fyrir horni Lokastgnum. Haraldi lei vel. Hann var loksins a gera eitthva sem honum fannst ekki vera stundaskrnni.

Hann missti andann egar hann s garinn. ar sem fjlurnar hfu teygt sig upp r moldinni var nna sviin jr og a sst ekki vottur af grnum lit grasinu. Hann st dolfallinn og horfi yfir blettinn sem leit t eins og einhver hefi varpa sprengjuflaug hann mijan. Hva fjandanum er gangi?! pti hann og gekk a svrtu trjbolunum sem enn rauk upp r.

egar hann kom nr dyrunum s hann vra lafa t um dyrakarminn ar sem bjallan hafi veri ur. etta er frnlegt, sagi hann me hsri rddu og leit Lindu sem hafi byrja a varalita sig mestu makindum. Sru etta ekki? hrpai hann a henni og ddi til baka.

Linda tk fast utan um hendurnar honum og stvai hann. Svona svona Haraldur minn. vissir alveg a etta myndi gerast, laun heimsins eru vanakklti. Maur verur j a rkta garinn sinn.

   (41 af 51)  
31/10/05 11:00

Bara g!

Alverg prilegt bara - ekki rgrannt um a lokaorin kunni a vera dulti stolin....ea hva? Meira svona!

31/10/05 11:00

tvarpsstjri

G saga, helvti g saga bara.

31/10/05 11:00

Bara g!

Eitt sem g fatta samt ekki alveg - ht gamla konan Jn??

31/10/05 11:00

hlewagastiR

Fljtt liti er etta flaxrit undir sterkum stlhrifum fr lfamanninum.

31/10/05 11:01

hvurslags

Lokaorin eru stolin fyrir sem fatta au ekki. Og nei, nafni Jn hefur ekkert a gera me gmlu konuna, nafnspjaldi dyrabjllunni ekki a tkna addressuna.

31/10/05 11:01

Golat

Sleppa svviringunum takk, Hlebbi.
Skemmtileg saga hvurslags.

31/10/05 11:01

Jakim Aalnd

Mr finnst etta reyndar alls ekki lkt Ifamanninum. Fn og skemmtileg smsaga arna fer.

31/10/05 11:01

Heiglyrnir

Jamm, etta er fn saga..akka fyrir mig.

31/10/05 11:01

hlewagastiR

Vi hfum engar svviringar veri me, fflin ykkar.
1: Vi sgum fljtt liti. ar er vsa til lengdarinnar einnar en lfamaurinn hefur veri lagur einelti a sekju fyrir lng og afar vndu innlegg.
2: a er hrs a lkja gestabfum vi lfamanninn. Hins vegar er a svo a ef sn er gengur inn fvitahli finnst fvitunum sn vera ffl.

31/10/05 11:01

Z. Natan . Jnatanz

Fjlglega flott saga hj hvurslags!

a er ekki hverjum degi sem maur offrar tma snum a lesa flagsrit af essari lengd fr ori til ors - en skemmtilegur stll & lttleikandi frsagnarmti, samt hfilegri blndu af yfirnttru- & hversdagsleika leia lesandann gegn n nokkurrar nsku. Reyndar hafi g bi mig undir enn takameiri endi, en eftir a hyggja fer vel a ljka verkinu hfstilltum ntum. tt frumleiki sgunnar sem slkrar s e.t.v. ekki endilega hstu hum, er hn verulega ngjuleg aflestrar, fyrirmyndarvel skrifu & efnistkin sknandi.

annig er hr n efa ferinni bestheppnaa framtaki sagnaritun hrumslir langan, langan tma. Meira svona.

31/10/05 11:01

Haraldur Austmann

Hlebbi, ert ffl.

31/10/05 11:01

Skabbi skrumari

Flott saga... alltaf gaman a eim...

31/10/05 11:01

Offari

Skemmtileg saga Takk takk

31/10/05 11:01

hlewagastiR

Haraldur. g teki undir a stelpuffli sem skrifai athugasemdirnar hr a ofan nafni hlewagastos er ffl. Auk ess er hn helvtis hra.

31/10/05 11:01

Jakim Aalnd

i strkarnir urfi a fara a breyta lykilorinu og htta a hleypa kerlingunum a. etta er ori vandaml.

31/10/05 11:01

hvurslags

Enn sem fyrr er a Z. Natan . Jnatanz sem kemur me rf og gagnleg lit sgunum. Mli hinna dmir sig sjlft, en g akka eim sem lsu sguna gegn og fannst hn skemmtileg.

31/10/05 11:01

hlewagastiR

g tla a lesa hana, g bera ekki nennt v enn.

hvurslags:
  • Fing hr: 21/8/03 19:36
  • Sast ferli: 31/7/14 16:38
  • Innlegg: 7684
Eli:
H
Frasvi:
g er n sosum gtur a bakka me kerru.
vigrip:
a rttist brilega r okfrumunni.