Eins gott ađ ég fái nóg fyrir vćnum sjenna fyrir ţetta helvíti.
kynhlutverk sín leika.
Í kyngervi um kynjavídd
kyngerđ bćđi reika.
útrćstrar ţjóđar
fetar nú helveg flest.
Falliđ er frćkiđ
fyrra gengi
ónýtur orđstír og sćmd.
Fúll er fnykur
fregna í lofti
ţögul er vegmóđ ţjóđ.
Dísir sem dagskrá
dýrđlegar kynntu
farnar af flötum skjám.
í predikunarstólum.
Ekki vilja gifta geyin
en ganga ţó í kjólum.
valkosti, og skegg mitt strjúka.
Ađ lokum sest ég sćmilega
sáttur oná ţá og kúka.
ţú heiđurssómapiltur
Ég skal vera vinur ţinn
verđi Davíđ trylltur.
Hćttu ađ gráta Hannes minn,
ţó hugsjón ţinni blćđi.
Ég skal ţerra ţína kinn
uns ţrýtur Davíđ brćđi.
Hćttu ađ gráta Hannes minn,
ţú hreini frelsiskjaftur.
Ég skal breiđa út bođskapinn
brjálist Davíđ aftur.
hvernig gastu, Ernest ... djís ...
skiliđ viđ ţig undir ís
eldvatnslýs í kassavís?
Hefđann blessađ viskuvatniđ ţambađ
– vímađur á pólinn hefđi rambađ.
og aldrei ţađ kemur til baka
– nemef vort fallvalta forsetaskraut
fúlsar viđ ţessháttar andstyggđargraut
og neitar viđ nafn sitt ađ haka.
ég á afmćli í dag.
Ég á afmćli ég sjálfur,
ég á afmćli í dag.
harmur ţjóđar
grafinn, gleymdur
glópum öllum.
Far í friđi
friđarspillir;
Íslands auđur
afskrifađur.
sú var orđin helst til full.
Kokhraust innbyrti áfengt sull;
loks fór hún glaseygđ ađ gráta og hrína.
Af henni ganga ýmsar sögur;
oft hún lyftir sér á kreik
ítrekađ fer hún í flennisleik
– sjón sem ađ seint ţykir fögur.
Nćfurţunn á nýjum degi
– međ nýćlt galliđ út á kinn –
eigrar hún uns unnustinn
finnur hana á förnum vegi.
Hvađ nćst? Á ađ birta heilsíđumynd af ţví ţegar viđ Nonni Sig fengum sífilisiđ?
Allt mitt verk er einskis nýtt
enginn mun ţess njóta
sé ţví trautt á torrent ýtt
til ţess dán ađ lóda.
Gleymist fljótt mitt fagra starf
fáir um ţađ tala
ef allt mitt pauf og allt mitt garf
engir niđurhala.
Endi ég mitt ćvipot
upp sér fáir kippa
ef bćkur mínar blöđ og krot
bísar ekki rippa.
Ef ţú ţjóđ, vilt minnast mín
og milda dauđahretiđ.
Troddu mér í skráarskrín
og skelltu mér á netiđ.
Djöfuls andskotans auđvaldspungar og gróđabísar, mergsjúgandi mann í vöku sem draumi. Réttast vćri ađ taka ţessa snápa alla sem einn og blóđflengja ţá međ vćnum hrísvendi á fitubólginn bossann...
Hmm. Nú er veriđ ađ fárast yfir ţvoglumćlgi einhverrar kratalufsu í rćđustól á alţingi. Ţađ ţykir mér týra.
Má sumsé skilja ţađ sem svo ađ menn séu almennt farnir ađ mćta edrú í ţingsali?