Mylsnudreifari fékk eftirfarandi símskeyti frá „Mylsnufan,“ sem er duglegur að gauka að mylsnudreifara ambögum, mismælum, mistökum og öðrum fábjánahætti fjölmiðlamanna. Hafi hann þökk fyrir að leggjast á skófluna með mylsnudreifara við flórmoksturinn í fjölmiðlafjósinu:

„Undirritaður hlustaði, sem oftar, af athygli, á hinn frábæra útvarpsmann Sigga Hlö, síðastliðinn laugardag eins og alla aðra laugardaga. Þar fer mikill meistari orðsins; tungulipur með afbrigðum, hnyttinn, orðheppinn, raddþýður, með öllu ambögulaus og sífellt á varðbergi þegar kemur að hinu talaða íslenska máli. Eitt fer þó jafnan í taugarnar á Mylsnufan þegar Sigurður kveður. Segir hann þá undantekningalaust „Hlö át... “ Aldrei fáum við hlustendur og skattgreiðendur þessa lands hinsvegar að vita hvað Hlö (Sigurður sjálfur semsagt) át. Hvað át hann? Mylsnufan stendur á gati og væri gott ef Sigurður sýndi hlustendum og skattgreiðendum þá virðingu að klára setninguna. Eða hvað finnst Mylsnudreifara?“

Jú, Mylsnudreifari tekur undir ábendingu Mylsnufans og leggur til að umsjónarmaður þáttarins Veistu hver ég var? segi af sér eða skipt verði um umsjónarmann tafarlaust. Eins og stjórn Ríkisútvarpsins og raunar alla starfsmenn í afneitunar- og amböguhöllinni í Efstaleiti.

WHOOP! WHOOP!

Gaf brabra;

ekkert eftir.

Ég hefi af því þungar áhyggjur að amerískir kvikmyndadólgar sýna landið okkar æ oftar sem svokallaðan „tökustað“. Sérstaklega í tengslum við kvikmyndir sem ætlað er að höfða til vera af öðrum lífsstjörnum.

Ég tel aðeins tímaspursmál þar til gerkosmískar verur, t.d. geimverur fara að taka fólk, ófrjálsri hendi og án þess samþykkis, af þessum stöðum.

Egill sendi:
„Bojobbobbobb skídlíbabbababojojojojo búbabobobobobobojojojoj heyjabobobboskiddlíbobbojojojobboboboj.“

Mylsnudreifari þakkar sendinguna og tekur undir hvert orð.

Allt mitt verk er einskis nýtt
enginn mun þess njóta
sé því trautt á torrent ýtt
til þess dán að lóda.

Gleymist fljótt mitt fagra starf
fáir um það tala
ef allt mitt pauf og allt mitt garf
engir niðurhala.

Endi ég mitt ævipot
upp sér fáir kippa
ef bækur mínar blöð og krot
bísar ekki rippa.

Ef þú þjóð, vilt minnast mín
og milda dauðahretið.
Troddu mér í skráarskrín
og skelltu mér á netið.

Á feisbúkkið mæðurnar mæta
við misvitrum ummælum bæta.
Deila og daðra
dissa hver aðra
og kommenta loks: sæta-sæta.

Ég hafði ekki grænan grun
en gleðifrétt í dag ég les.
Nonni segir: Hér varð „hrun“
— sem honum þótti ekkert spes.

Hananú! Sandalinn galtómur í glugganum í morgun. Pabbi segir að ég eigi að vera löngu vaxinn upp úr því að fá í skóinn!

Hvað er hann eiginlega að gefa í skyn?

Tíhíhíhí. Kombar varildi nofloss aga Arnaldur!

Ehehe ... abarno flage ebr úmúsla metsala!!!

Felomo tarasa jól tromli spúrr. Tíhíhí.

Hippsterinn nefbleikur hímir við vegg.
Hljómsveitin fannst honum óvenju slöpp.
Skimar og gónir sem úlfur á egg
að einhverju kvenslags að taka á löpp.
Að þetta grey skyldi álpast á legg,
agndofa spyr ég mig, rök eru knöpp.
Allt sem hann hefur er húfa og skegg
– við Hörpu loks króknar með fingur við öpp.

Sandý með látum nú lendir
og limlestir sköllótta örninn.
En CNN, seg mér hvað hendir
– Jacqueline og vesalings börnin?

Berst úr dalnum fruss og fliss
– fari það í úldið piss.
Landsliðsdruslan, vertu viss
var að tapa fyrir Sviss.