Ég orti nýtt kvæði í morgun. Ég held að ég sé að ná að fullkomna stílinn.
Mér finnst gott að maula ís,
mikið fínt og gaman.
Mamma er sko í mussu úr flís,
mikið er það gaman.
Er annars að pæla í því hvort þetta „sko“ eigi kannski ekkert heima þarna. Það er náttúrulega danska.
Auðvitað er alltaf leitt að sjá reisuleg hús í niðurníðslu, útkrotuð og glerbrotin. Uppfyllt ógæfusömu fólki og hlandlykt.
En það breytir því ekki að niðurníddu grenin í henni Reykjavík eru fegurstu niðurníddu greni veraldar.
Og hlandlyktin klárlega sú sætasta á byggðu bóli.
Ég ætla bara að árétta það hér að ríkisstjórninni er ekki boðið í afmælið mitt. Og ekki fjármálaeftirlitinu heldur.