ţađ nćst ekki í hann, međ veggjum hann fer.
Logandi hrćddur um Lundúnir kjagar
međ lágfótu kroppandí hćlaná sér.
Agga-gagg segir Eva á grjóti.
Agga-gagg hvćsir tófan á grjóti.
Alllanga tugthúsvist ćtla ég hann hljóti,
– aumingja Siggi hann ţorir ekki heim.
Ég tel ađeins tímaspursmál ţar til gerkosmískar verur, t.d. geimverur fara ađ taka fólk, ófrjálsri hendi og án ţess samţykkis, af ţessum stöđum.
„Bojobbobbobb skídlíbabbababojojojojo búbabobobobobobojojojoj heyjabobobboskiddlíbobbojojojobboboboj.“
Mylsnudreifari ţakkar sendinguna og tekur undir hvert orđ.
enginn mun ţess njóta
sé ţví trautt á torrent ýtt
til ţess dán ađ lóda.
Gleymist fljótt mitt fagra starf
fáir um ţađ tala
ef allt mitt pauf og allt mitt garf
engir niđurhala.
Endi ég mitt ćvipot
upp sér fáir kippa
ef bćkur mínar blöđ og krot
bísar ekki rippa.
Ef ţú ţjóđ, vilt minnast mín
og milda dauđahretiđ.
Troddu mér í skráarskrín
og skelltu mér á netiđ.
viđ misvitrum ummćlum bćta.
Deila og dađra
dissa hver ađra
og kommenta loks: sćta-sćta.
en gleđifrétt í dag ég les.
Nonni segir: Hér varđ „hrun“
— sem honum ţótti ekkert spes.
Hvađ er hann eiginlega ađ gefa í skyn?
Ehehe ... abarno flage ebr úmúsla metsala!!!
Felomo tarasa jól tromli spúrr. Tíhíhí.
Hljómsveitin fannst honum óvenju slöpp.
Skimar og gónir sem úlfur á egg
ađ einhverju kvenslags ađ taka á löpp.
Ađ ţetta grey skyldi álpast á legg,
agndofa spyr ég mig, rök eru knöpp.
Allt sem hann hefur er húfa og skegg
– viđ Hörpu loks króknar međ fingur viđ öpp.
og limlestir sköllótta örninn.
En CNN, seg mér hvađ hendir
– Jacqueline og vesalings börnin?
– fari ţađ í úldiđ piss.
Landsliđsdruslan, vertu viss
var ađ tapa fyrir Sviss.
Svakalega líđur tíminn hratt. Nóvember bara ađ verđa búinn. Brjálađ ađ gera í lögfrćđinni. Svo brjálađ raunar ađ ég er ađ spá í ađ halda ekkert upp á afmćliđ mitt í ár.
Ég hafđi ekki grćnan grun
en gleđifrétt í dag ég les.
Nonni segir: Hér varđ „hrun“
— sem honum ţótti ekkert spes.
Hvílík heimska er ţađ ađ eltast viđ úrelt farartćki sem ganga fyrir bensíni, olíu og rafurmagni. Slík ólíkindatól áttu sitt blómaskeiđ fyrir meir en öld síđan. Hve nćr mun fólk átta sig á ţví ađ farskjóti framtíđar er hinn dreymandi hugur, sem rétt beislađur getur flutt okkur um óravíddir alheimsins, án fyrirhafnar og kostnađar.
Ég hlýt ađ minna stjórnvöld einn ganginn enn á ađ einu réttu ađgerđir nú á erfiđum tímum er ađ reisa um allt land opinberar stjörnusambandsstöđvar, opnar allri alţýđu manna – og stórauka ađ sama skapi frćđslu um nýal og ţćr lífsstjörnur sem standa okkur nćst í tíma og rúmi.