og aldrei það kemur til baka
– nemef vort fallvalta forsetaskraut
fúlsar við þessháttar andstyggðargraut
og neitar við nafn sitt að haka.
kynhlutverk sín leika.
Í kyngervi um kynjavídd
kyngerð bæði reika.
útræstrar þjóðar
fetar nú helveg flest.
Fallið er frækið
fyrra gengi
ónýtur orðstír og sæmd.
Fúll er fnykur
fregna í lofti
þögul er vegmóð þjóð.
Dísir sem dagskrá
dýrðlegar kynntu
farnar af flötum skjám.
í predikunarstólum.
Ekki vilja gifta geyin
en ganga þó í kjólum.
valkosti, og skegg mitt strjúka.
Að lokum sest ég sæmilega
sáttur oná þá og kúka.
þú heiðurssómapiltur
Ég skal vera vinur þinn
verði Davíð trylltur.
Hættu að gráta Hannes minn,
þó hugsjón þinni blæði.
Ég skal þerra þína kinn
uns þrýtur Davíð bræði.
Hættu að gráta Hannes minn,
þú hreini frelsiskjaftur.
Ég skal breiða út boðskapinn
brjálist Davíð aftur.
hvernig gastu, Ernest ... djís ...
skilið við þig undir ís
eldvatnslýs í kassavís?
Hefðann blessað viskuvatnið þambað
– vímaður á pólinn hefði rambað.
ég á afmæli í dag.
Ég á afmæli ég sjálfur,
ég á afmæli í dag.
harmur þjóðar
grafinn, gleymdur
glópum öllum.
Far í friði
friðarspillir;
Íslands auður
afskrifaður.
sú var orðin helst til full.
Kokhraust innbyrti áfengt sull;
loks fór hún glaseygð að gráta og hrína.
Af henni ganga ýmsar sögur;
oft hún lyftir sér á kreik
ítrekað fer hún í flennisleik
– sjón sem að seint þykir fögur.
Næfurþunn á nýjum degi
– með nýælt gallið út á kinn –
eigrar hún uns unnustinn
finnur hana á förnum vegi.
Hvað næst? Á að birta heilsíðumynd af því þegar við Nonni Sig fengum sífilisið?
horfinn með skjöld sinn af sviði.
Kúra fær loks í kyrrð og ró
– ef Krosslafur sér hann í friði.
Hver hefði trúað því að djúpsteikt pylsubrauð með hnetusmjöri og hlynsýrópi færu svona vel með snikkerssmúðí? Alltaf lærir maður eitthvað nýtt. Újebeibí!
Þegar ég var úngur, eða ókei, ekki úngur - en ýngri, þá heyrði ég lag sem ég fékk samstundis á heilann. Þetta lag var í senn mélódyskt, hrynhreint og grípandi. Töfrum líkast!
Ég heyrði þetta lag í útvarpinu í gær og fékk það á heilann um leið. Og núna hljómar stöðugt í höfðinu á mér:
Prinspóló - þaðernúmeirigæjinn þessi Prinspóló;
hámar allan dæinnísig Prinspóló,
hvernig þolir mæinnalltaf Prinspóló?
Mér er um og ó!
Harðdrægni ... harðdrægni ... hmm .. af hverju kannast ég ekki við þetta orð? Harðfengi er til og harðlífi og svo langdrægni og eindrægni – harðdrægni hringir ekki bjöllum. Sumsé sá sem hefur eitthvað hart í eftirdragi? Þetta þarf bersýnilega að skrá.