Ég tel ađeins tímaspursmál ţar til gerkosmískar verur, t.d. geimverur fara ađ taka fólk, ófrjálsri hendi og án ţess samţykkis, af ţessum stöđum.
„Bojobbobbobb skídlíbabbababojojojojo búbabobobobobobojojojoj heyjabobobboskiddlíbobbojojojobboboboj.“
Mylsnudreifari ţakkar sendinguna og tekur undir hvert orđ.
enginn mun ţess njóta
sé ţví trautt á torrent ýtt
til ţess dán ađ lóda.
Gleymist fljótt mitt fagra starf
fáir um ţađ tala
ef allt mitt pauf og allt mitt garf
engir niđurhala.
Endi ég mitt ćvipot
upp sér fáir kippa
ef bćkur mínar blöđ og krot
bísar ekki rippa.
Ef ţú ţjóđ, vilt minnast mín
og milda dauđahretiđ.
Troddu mér í skráarskrín
og skelltu mér á netiđ.
viđ misvitrum ummćlum bćta.
Deila og dađra
dissa hver ađra
og kommenta loks: sćta-sćta.
en gleđifrétt í dag ég les.
Nonni segir: Hér varđ „hrun“
— sem honum ţótti ekkert spes.
Hvađ er hann eiginlega ađ gefa í skyn?
Ehehe ... abarno flage ebr úmúsla metsala!!!
Felomo tarasa jól tromli spúrr. Tíhíhí.
Hljómsveitin fannst honum óvenju slöpp.
Skimar og gónir sem úlfur á egg
ađ einhverju kvenslags ađ taka á löpp.
Ađ ţetta grey skyldi álpast á legg,
agndofa spyr ég mig, rök eru knöpp.
Allt sem hann hefur er húfa og skegg
– viđ Hörpu loks króknar međ fingur viđ öpp.
og limlestir sköllótta örninn.
En CNN, seg mér hvađ hendir
– Jacqueline og vesalings börnin?
– fari ţađ í úldiđ piss.
Landsliđsdruslan, vertu viss
var ađ tapa fyrir Sviss.
Davíđ heitir einn, hinn úfni ás. Hann býr ţar er heitir Svörtuloft viđ Arnarhvál. Hann er fjárhirđir strangur og situr í hásćti sínu daga og nćtur ađ gćta auđćva ţjóđarinnar fyrir verđbólgu og spákaupmönnum. Hann er viđskotaillur, en orđsnjall og góđu skopskyni gćddur. En sú náttúra fylgir honum ađ aldrei lćkka vextir hans.
Ţetta er nú meiri andskotans helvítis djöfulsins endemis vitleysan í ţessum helvítis kellingum alltaf hreint. Ađ draga mann bláeygđan og náhvítan út á ţennan hispćnska andskotans veraldarhjara. Sitja svo ţarna eins og albínókarfi á kolagrilli og brenna upp viđ hysterískan undirleik stífbotna flamengóglyđrna međ marglita regnhlífđa ólyfan í hendi, deyfđur og duglítill. Helvítis andskotans rugl. Nćst er ţađ Björgvin – og ekkert djöfuls múđur.
Ó harmafregn! Sú er hríslast um sviđ;
hjartađ missti úr slag.
Hún Kristrún Ösp skildi viđhaldiđ viđ
á Valentínusardag.