Var að spá í að henda upp framboði til stjórnlagaþings. Ákvað svo bara að kaupa fullt af nammi og glápa á sjúkraliðasápu með Imbu í staðinn.
Þvílíkur ófögnuður. Ég er búinn að vera í allan morgun að smúla laugina.
Þetta er í síðasta skipti sem Órækja fær að halda partí.
Þá er kjeps skriðinn yfir hundrað ára múrinn. Ekki seinna vænna að byrja að blogga.
Mig langar að byrja á því að ítreka það (til að fyrirbyggja allan misskilning (og rangtúlkanir (sumra))) að tíminn er eins og vatnið.