Ég samdi minn fyrsta dćgurlagatexta í dag. Hann heitir Saman hér á ný og er í svokölluđum neó-Selfossstíl:
Sitjum hér ţú og ég
alltaf hér enn á ný.
Förum saman út í geim
förum saman hér á ný.
Ekki fara frá mér hér
alltaf vera hér hjá mér.
Svífum saman ţú og ég
saman hér, viđ á ný.
Ţrjóta nú óđum ţjóđar gćđi
ţurrir krónu brunnar.
Ţó leynist í sjóđum lítilrćđi
til leyniţjónustunnar.
Einhverjir hafa velt ţví fyrir sér hvađa skođanir ég hafi á Evrópusambandsađild Íslands, jafnvel gert mér ţćr upp. Ranglega.
Vitanlega styđ ég hana heils hugar. Enda heyrir Evrópa blessunin ekki undir Danmörku, ađ ţví er ég best veit.
Aukinheldur treysti ég Evrópusambandinu töluvert betur til ađ glopra ekki niđur sjálfstćđi Íslands; ţjóđ, tungu og sögu, en ţvermóđskufullum og valdagírugum bavíönum, svona almennt séđ. Gildir ţá einu hvort umrćddir bavíanar eru íslenskir eđa danskir.