ballett og annað tað
en djöfulsins andskotans dítoxið
– ég dreg mín mörk við það.
Annað en skítablásturinn í Kópavoginum, fimbulgarrinn í Mosó eða andfúlt fjúkið úti á Nesi.
Vitaskuld hefði áðurnefndur Broddi átt að segja þarna að tiltekin rækjuvinnsla væri „farin á rassgatið,” enda eru þau bæði mörg og víðfeðm á sjávarútvegsfyrirtækjum þessa lands. Og jafnan troðfull af peningum annarra.
Einnig legg ég til að téður Broddi hækki róm sinn um eins og tvær áttundir. Þessi strigabassalestur verður til þess að mylsnudreifari þarf að skipta um rafhlöður í heyrnartækjum sínum daglega. Heyr á endemi!
Fyrirvari: Efni þessara skrifa endurspeglar á engan hátt staðreyndir. Það endurspeglar ekki einu sinni skoðanir mylsnudreifara. Í raun endurspeglar það ekki nokkurn skapaðan hlut.
– allar konur gisti.
Enda kjellinn yfirlýstur
öfgafemínisti.
og illfært að koma sér héðan.
Leggðu þá sköfu að skeggjuðum pung
uns sköllóttur ertu að neðan.
Opnast þá heimsins hýrasta braut
– hólpinn þú gengur í burtu.
En ólukkans lággresið, loðið í graut
liggur í hversdagsins sturtu.
svo fái ég mér aldrei strákaís.
Við stöðu mína kát þú kommentar
um kynjahalla mjókuriðnaðar.
Ef fávitar sem fitla netið við
hin femínísku gildi setja á bið.
Þú karlrembur þá kallar, nógu hátt
þá klæða þeir sig aldrei meir í blátt.
Ég heyri á fésbók villtan veggjaþyt.
frá valkyrjum sem eru alveg bit.
Snert fésbók mína, femíníska dís
svo fái ég mér kynjafnaðan ís.
hreðjatak á þjóðarpungnum.
Farðu beint í fúlan pytt
að fokkings þjóðsöngvunum sungnum.
Helvíti rennur framsóknarblóðið hægt í æðum erfðaprinsins.
Mylsnudreifari fékk eftirfarandi símskeyti frá „Mylsnufan,“ sem er duglegur að gauka að mylsnudreifara ambögum, mismælum, mistökum og öðrum fábjánahætti fjölmiðlamanna. Hafi hann þökk fyrir að leggjast á skófluna með mylsnudreifara við flórmoksturinn í fjölmiðlafjósinu:
„Undirritaður hlustaði, sem oftar, af athygli, á hinn frábæra útvarpsmann Sigga Hlö, síðastliðinn laugardag eins og alla aðra laugardaga. Þar fer mikill meistari orðsins; tungulipur með afbrigðum, hnyttinn, orðheppinn, raddþýður, með öllu ambögulaus og sífellt á varðbergi þegar kemur að hinu talaða íslenska máli. Eitt fer þó jafnan í taugarnar á Mylsnufan þegar Sigurður kveður. Segir hann þá undantekningalaust „Hlö át... “ Aldrei fáum við hlustendur og skattgreiðendur þessa lands hinsvegar að vita hvað Hlö (Sigurður sjálfur semsagt) át. Hvað át hann? Mylsnufan stendur á gati og væri gott ef Sigurður sýndi hlustendum og skattgreiðendum þá virðingu að klára setninguna. Eða hvað finnst Mylsnudreifara?“
Jú, Mylsnudreifari tekur undir ábendingu Mylsnufans og leggur til að umsjónarmaður þáttarins Veistu hver ég var? segi af sér eða skipt verði um umsjónarmann tafarlaust. Eins og stjórn Ríkisútvarpsins og raunar alla starfsmenn í afneitunar- og amböguhöllinni í Efstaleiti.
Þið einföldu déskotans ömurðarflón
sem örvingluð sitjið og starið
á glitskrúðugt úrkynjað evróvisjón
uns allt ykkar skynbragð er farið.
Vér mótmælum, allir sem einn
órétti, spillingu, valdi.
Hér kvenmaður næst ekki neinn
nema gegn ást, eður gjaldi.