Ţvílíkur ófögnuđur. Ég er búinn ađ vera í allan morgun ađ smúla laugina.
Ţetta er í síđasta skipti sem Órćkja fćr ađ halda partí.
Liggi manni lífiđ á
ađ láta skođun fjúka
í náđhús ţings og ţjóđar má
ţrćll í leyni kúka.
Mylsnufan sendi:
„Heill ţér Mylsnudreifari, rödd móđurmálsins, verndara tungunnar. Mylsnufan horfđi á ambögunámuna Dans, dans, dans á laugardagskvöld. Ekki var ţađ mikil skemmtun. Réttast vćri ađ allir stjórnendurnir í Efstaleiti tćkju pokann sinn međ málfarsráđunautnum sem virđist algerlega heillum horfinn. Ţví heitir ţessi ţáttur Dans, dans, dans? Ţarna er í ţrígang klifađ á ömurlegri dönskuslettu, dans, sem er í besta falli grátleg tilraun til ađ alţjóđavćđa hiđ ÍSLENSKA orđ sem ÍSLENDINGAR á ÍSLANDI skilja og ţekkja; hrynskak. Ţátturinn á vitaskuld ađ heita Hrynskak, hrynskak, hrynskak. Eđa ef til vill Dansk, dansk, dansk?“
Já, ţađ vćri ef til vill ráđlegt, ţykir Mylsnudreifara, sem er allskostar ótengdur Mylsnufan ţví hann er alls ekki Mylsnudreifari sjálfur, heldur bláókunnugur mađur úti í bć.