bíða kvenna störfin þung;
að grípa flís á feitum sauð
og fitla ögn við súran pung
kynhlutverk sín leika.
Í kyngervi um kynjavídd
kyngerð bæði reika.
útræstrar þjóðar
fetar nú helveg flest.
Fallið er frækið
fyrra gengi
ónýtur orðstír og sæmd.
Fúll er fnykur
fregna í lofti
þögul er vegmóð þjóð.
Dísir sem dagskrá
dýrðlegar kynntu
farnar af flötum skjám.
í predikunarstólum.
Ekki vilja gifta geyin
en ganga þó í kjólum.
valkosti, og skegg mitt strjúka.
Að lokum sest ég sæmilega
sáttur oná þá og kúka.
þú heiðurssómapiltur
Ég skal vera vinur þinn
verði Davíð trylltur.
Hættu að gráta Hannes minn,
þó hugsjón þinni blæði.
Ég skal þerra þína kinn
uns þrýtur Davíð bræði.
Hættu að gráta Hannes minn,
þú hreini frelsiskjaftur.
Ég skal breiða út boðskapinn
brjálist Davíð aftur.
hvernig gastu, Ernest ... djís ...
skilið við þig undir ís
eldvatnslýs í kassavís?
Hefðann blessað viskuvatnið þambað
– vímaður á pólinn hefði rambað.
og aldrei það kemur til baka
– nemef vort fallvalta forsetaskraut
fúlsar við þessháttar andstyggðargraut
og neitar við nafn sitt að haka.
ég á afmæli í dag.
Ég á afmæli ég sjálfur,
ég á afmæli í dag.
harmur þjóðar
grafinn, gleymdur
glópum öllum.
Far í friði
friðarspillir;
Íslands auður
afskrifaður.
sú var orðin helst til full.
Kokhraust innbyrti áfengt sull;
loks fór hún glaseygð að gráta og hrína.
Af henni ganga ýmsar sögur;
oft hún lyftir sér á kreik
ítrekað fer hún í flennisleik
– sjón sem að seint þykir fögur.
Næfurþunn á nýjum degi
– með nýælt gallið út á kinn –
eigrar hún uns unnustinn
finnur hana á förnum vegi.
Hvað næst? Á að birta heilsíðumynd af því þegar við Nonni Sig fengum sífilisið?
Vaknaði í morgun, innblásinn. Ætlaði að setjast niður og semja tíræðan bálk um frosthörkur, fannfergi og baráttu nútímamannsins við náttúruna.
Festist svo fyrir framan Opruh og verð ekkert úr verki.
Snert fésbók mína, femínistadís
svo fái ég mér aldrei strákaís.
Við stöðu mína kát þú kommentar
um kynjahalla mjókuriðnaðar.
Ef fávitar sem fitla netið við
hin femínísku gildi setja á bið.
Þú karlrembur þá kallar, nógu hátt
þá klæða þeir sig aldrei meir í blátt.
Ég heyri á fésbók villtan veggjaþyt.
frá valkyrjum sem eru alveg bit.
Snert fésbók mína, femíníska dís
svo fái ég mér kynjafnaðan ís.
Dæmigert. Enn og aftur verður notaleg og sálhreinsandi menningarreisa til Glückstadt að víkja fyrir hugardeyfandi flatmögunarferð í Barbaríið. Alltaf skulu þessar kellingar ráða för.