harmur er ađ sliga Pyongyangborg.
Kommúnismans fallinn kćrleiksdátinn,
Kórea, hin nyrđri, lostin sorg.
Vasaklútinn vildi ég gefa til
ađ vera kominn yfir hann Kim Jong-il.
Vćnsta klútinn vildi ég gefa til
ađ vera kominn yfir hann Kim Jong-il.
Ađ ţví gefnu reyndar ađ knörrinn hefđi náđ ljóshrađa, eđa ţar um bil.
Mega krakkarnir mínir syngja „Bíddu pabbi“ og „Pabbi ţarf ađ vinna“ í skólanum? Og hvađ međ „Afi minn fór á honum rauđ?“
Ţetta er pínu ruglingslegt.
viđ draumkennt, pínu klćmiđ, vísnahnođ.
En ţó ađ ég sé ţjóđkunn ljóđastjarna
ţykir mér ţađ bragđdauft andans sođ.
Versin eru vćmin eins og múffa
ţar vega orđin létt sem fiđur hrafns.
En lengi tekur viđ mín skáldaskúffa
og skýlir ţeim – og frćgđ míns góđa nafns.
„Heill ţér Mylsnudreifari, rödd móđurmálsins, verndara tungunnar. Mylsnufan horfđi á ambögunámuna Dans, dans, dans á laugardagskvöld. Ekki var ţađ mikil skemmtun. Réttast vćri ađ allir stjórnendurnir í Efstaleiti tćkju pokann sinn međ málfarsráđunautnum sem virđist algerlega heillum horfinn. Ţví heitir ţessi ţáttur Dans, dans, dans? Ţarna er í ţrígang klifađ á ömurlegri dönskuslettu, dans, sem er í besta falli grátleg tilraun til ađ alţjóđavćđa hiđ ÍSLENSKA orđ sem ÍSLENDINGAR á ÍSLANDI skilja og ţekkja; hrynskak. Ţátturinn á vitaskuld ađ heita Hrynskak, hrynskak, hrynskak. Eđa ef til vill Dansk, dansk, dansk?“
Já, ţađ vćri ef til vill ráđlegt, ţykir Mylsnudreifara, sem er allskostar ótengdur Mylsnufan ţví hann er alls ekki Mylsnudreifari sjálfur, heldur bláókunnugur mađur úti í bć.
um langa, stranga gróđaöld.
Heldur kýs ég fljóđafjöld
og flennisturlađ sóđakvöld.
jólakúla sem snjóar
ţegar hún er hrist.
kertaljós og hórerí.
Ţađ vćri ráđ ađ veita hér
viđvarandi kvennafrí.
gćđablóđ nú ţekur elsku drenginn.
Traustur vinur horfinn hugskotssjónum
– minn hugur er hjá vígaamasónum.
Er túmöts ađ segja ađ Sleipnir hafi haft tólf augu, átján eyru og sex tögl – eđa á ég ađ láta átta fćtur duga?
Fari ţađ í hlandblautan Heimdall og mćđur hans margfaldar. Ćtla nú ţessir sísnuđrandi fornminjamerđir ađ fćra landnámiđ mitt til ársins 720!. Ef ţeir eru ađ vitna til ţessara sólţurrkuđu egyptablesa sem voru hér ađ vćflast ţá get ég fullvissađ menn um ađ ţađ var ekki alvöru landnám. Ţeir voru ekki hálfnađir međ ţessar píramídalufsur sínar ţegar viđ slátruđum ţeim og skoluđum á haf út.
Ţá er páskaplaniđ ađ komast á hreint.
Út ađ borđa međ strákunum annađ kvöld, rauđvín og nćsheit.
Sörprćspartí í Hlíđunum á föstudaginn, e-đ sem Júddi er búinn ađ vera ađ plotta. Líklegt ađ mađur hangi ţar eitthvađ fram eftir nóttu – alveg hellađur.
Tek ţađ svo bara massarólega á laugardaginn og fer síđan í mat til pabba gamla á sunnudaginn – ţ.e.a.s. ef ég kem mér aftur á lappir.
Á mánudaginn ćtla ég svo á skíđi međ Mćju.