Öll af hinu illa
eining borgar reynist.
Styrkt með stráum virki;
staulast þar um aular.
Feilar fáum dyljast,
fylgis dræm er bylgja.
Ból hins beygða Óla
bælir enginn lengur.
Þegar ég var úngur, eða ókei, ekki úngur - en ýngri, þá heyrði ég lag sem ég fékk samstundis á heilann. Þetta lag var í senn mélódyskt, hrynhreint og grípandi. Töfrum líkast!
Ég heyrði þetta lag í útvarpinu í gær og fékk það á heilann um leið. Og núna hljómar stöðugt í höfðinu á mér:
Prinspóló - þaðernúmeirigæjinn þessi Prinspóló;
hámar allan dæinnísig Prinspóló,
hvernig þolir mæinnalltaf Prinspóló?
Mér er um og ó!
Þórður Daníel (sem reyndar skrifar sig Danéil) skrifar á fésbókarsíðu útvarpsstöðvarinnar FM957 síðastliðinn föstudag:
Halda því eða henda því á FM957, þetta er lag kvöldsins LIKE ef þú fýlar það!
Jafnvel þó fnykinn leggi efalítið af þessum tiltekna söng þá tíðkaðist á mínu æskuheimili að fíla hljómlist, en ekki fýla. Auk þess gerir það orðskrípinu 'like' engu hærra undir höfði þó það sé skrifað með hástöfum. Mín vegna má því henda þessu öllu út í hafsauga Þórður sæll.