Einar sendi:
„Leðurjakkarnir komnir,“ sagði í auglýsingu í Ríkisútvarpinu, hljóðvarpi í morgun. Heyr á endemi. Eru nú leðurjakkar með sjálfstæðan vilja og geta komið og farið eins og þeim sýnist? Og hvaða orðskrípi er þetta „leður“? Er þetta ekki enska; „leather,“ ellegar djöflaþýska „leder?“ Og „jakki?“ Hvað er það? Meiri enska; „jacket.“ Gott ef ekki danska; „jakke!“ Hér vitanlega átt við dýrshúðarblússur og færi betur að auglýsingin hljómaði svo: Dýrshúðarblússur eru til í verslun vorri.“
Mylsnudreifari tekur undir hvert orð!
Er til of mikils mælst að þeir sem stjórna í Efstaleiti tali íslensku? Svona fólk kann ekki að tala og á ekki að tala. Réttast væri að hnýta fyrir raddböndin á þessum háu herrum sem fyrir löngu ættu að vera horfnir til annarra starfa en að dæla sínum málsaur yfir blásaklausa ÍSLENDINGA sem tala ÍSLENSKU á ÍSLANDI!
Það eru nú meiri lifandis býsnin sem hægt er að riðlast á þessum blessuðu passíusálmum mínum.
Verstur grefillinn að þetta er allt löngu komið úr höfundarrétti - annars kæmist maður á hressilegt kenderí fyrir stefgjöldin.
Í nótt komst ég í sérdeilis gott samband við huggulega konu á annarri lífsstjörnu. Svo gott raunar að við ætlum að vera í sambandi aftur, ef ekki strax í kvöld, þá í einhverju næstu framhaldslífa.
En sambandið var sumsé frámunalega gott. Ég hlýt að þakka það nýju kóbalthúðuðu spædermannáttfötunum mínum.