Ţađ er allt annađ líf ađ mála uppi á Ţingvöllum, eftir ađ ég fékk mér iPodinn. Hlustađi á Duran Duran á blastinu međan ég málađi fullt, fullt af hrauni og tvćr rjúpur...
Mikiđ hlakka ég nú til ađ fara upp á Ţingvelli og liggja ţar međ trönurnar fram á haust. Mála kannski soldiđ hraun. Bara ađ muna ađ taka međ frjóofnćmispillurnar svo ţetta endi ekki eins og í fyrra...
Djöfuls andskotans auđvaldspungar og gróđabísar, mergsjúgandi mann í vöku sem draumi. Réttast vćri ađ taka ţessa snápa alla sem einn og blóđflengja ţá međ vćnum hrísvendi á fitubólginn bossann...
Ţvílík ekkisens vonbrigđi. Ađ láta ţessa kotrosknu rauđbrystinga stela sigrinum, óverđskuldađ, í framleingingu - hneyksli. Ţađ held ég ađ ef hann Eiđur okkar hefđi enn veriđ í röđum blástakkanna hefđi hann ekki látiđ ţessa ófrýnilegu spóaleggi komast upp međ viđlíka mođreyk...
Viđ Gudda kíktum út ađ éta í gćrkvöldi. Maturinn var ágćtur sosum, ég fékk mér signa grásleppu á hvannjólabeđi og Gudda fékk sér gufusođnar lambalappir međ púđursykurgljáđu skarfakáli. Ágćtismatur alveg. Allavega - svo fengum viđ reikninginn og ţá rak mig í rogastans. Tólf krónur fyrir signa grásleppu og sjö krónur og 13 aura fyrir lambalappirnar! Ţetta er náttúrulega galiđ. Sérstaklega í ljós ţess ađ náunginn sem afgreiddi okkur var einhver fjandans útlendingssauđur sem ekkert virtist skilja- sennilega kominn hingađ frá ...
Kjaftagangr alltaf á ţessu alneti. Af gefnu tilefni tek ek fram ađ ek er ekki Snorri sonur Sturla. Ţađ er ţvćttingr. Ok ek er ekki heldr Auđr Haralds...
Ég mótmćli ţví harđlega ađ borga 900 krónur fyrir skitinn bíómiđa. Ađ viđbćttu strćtófari, fram og til baka (560 kr.), gosfernu og nammi (ca. 600 kr.) er ţetta ekkert annađ en svívirđilegt rán um hábjartan dag...
Dem, hvađ er í gangi?! Er kominn međ massa útbrot á neđri vörina. Ćtli druslan sem ég var ađ skvetta í um helgina hafi veriđ međ frunsu..? Mar á náttlega ađ passa sig á ţessum dönsku...
Mikiđ assgoti er alltaf gaman ađ honum Jack Bauer í 24. Ţađ er alvöru karlmađur. Lćtur ekki vađa yfir sig á skítugum skónum, hvorki kómúnista né ađra. Betur ađ viđ hefđum nokkra svona gutta í flokknum, annađ en ţessar aumu gufur sem eru ađ skríđa undan pilsfaldinum ţessi misserin...
Ó, vei! Illt er í efni. Fátt er til ráđa. Hvurt skal halda? Hvar skal drukkiđ? Hvar skal stiginn dans og duflađ viđ drósir? Hvar er skemmtun ađ finna ţá Pravda er brunnin? Ó, hvar?!
Vođalega fer ţađ í taugarnar á mér ţegar fólk er ađ hengja óklárađar og krumpađar skissur eftir mig upp á vegg. Hefur ţetta fólk engan smekk? Kommon. Ţađ er ekki eins og hver einasta servíetta sem ég snýti mér í sé gargandi meistaraverk...
Af hverju talar enginn stjórnmálaflokkur fyrir bćttri stöđu holdsveikra hér á landi? Hvađ er eiginlega máliđ? Ţađ er hreinlega tekiđ á ţessum málum eins og veriđ sé ađ fjalla um málefni ... tjahh ... holdsveikra...
Ill eru örlög
útrćstrar ţjóđar
fetar nú helveg flest.
Falliđ er frćkiđ
fyrra gengi
ónýtur orđstír og sćmd.
Fúll er fnykur
fregna í lofti
ţögul er vegmóđ ţjóđ.
Dísir sem dagskrá
dýrđlegar kynntu
farnar af flötum skjám.
Á degi ţessum dunda ég mér gjarna
viđ draumkennt, pínu klćmiđ, vísnahnođ.
En ţó ađ ég sé ţjóđkunn ljóđastjarna
ţykir mér ţađ bragđdauft andans sođ.
Versin eru vćmin eins og múffa
ţar vega orđin létt sem fiđur hrafns.
En lengi tekur viđ mín skáldaskúffa
og skýlir ţeim – og frćgđ míns góđa nafns.