kynhlutverk sín leika.
Í kyngervi um kynjavídd
kyngerð bæði reika.
útræstrar þjóðar
fetar nú helveg flest.
Fallið er frækið
fyrra gengi
ónýtur orðstír og sæmd.
Fúll er fnykur
fregna í lofti
þögul er vegmóð þjóð.
Dísir sem dagskrá
dýrðlegar kynntu
farnar af flötum skjám.
í predikunarstólum.
Ekki vilja gifta geyin
en ganga þó í kjólum.
valkosti, og skegg mitt strjúka.
Að lokum sest ég sæmilega
sáttur oná þá og kúka.
þú heiðurssómapiltur
Ég skal vera vinur þinn
verði Davíð trylltur.
Hættu að gráta Hannes minn,
þó hugsjón þinni blæði.
Ég skal þerra þína kinn
uns þrýtur Davíð bræði.
Hættu að gráta Hannes minn,
þú hreini frelsiskjaftur.
Ég skal breiða út boðskapinn
brjálist Davíð aftur.
hvernig gastu, Ernest ... djís ...
skilið við þig undir ís
eldvatnslýs í kassavís?
Hefðann blessað viskuvatnið þambað
– vímaður á pólinn hefði rambað.
og aldrei það kemur til baka
– nemef vort fallvalta forsetaskraut
fúlsar við þessháttar andstyggðargraut
og neitar við nafn sitt að haka.
ég á afmæli í dag.
Ég á afmæli ég sjálfur,
ég á afmæli í dag.
harmur þjóðar
grafinn, gleymdur
glópum öllum.
Far í friði
friðarspillir;
Íslands auður
afskrifaður.
sú var orðin helst til full.
Kokhraust innbyrti áfengt sull;
loks fór hún glaseygð að gráta og hrína.
Af henni ganga ýmsar sögur;
oft hún lyftir sér á kreik
ítrekað fer hún í flennisleik
– sjón sem að seint þykir fögur.
Næfurþunn á nýjum degi
– með nýælt gallið út á kinn –
eigrar hún uns unnustinn
finnur hana á förnum vegi.
Hvað næst? Á að birta heilsíðumynd af því þegar við Nonni Sig fengum sífilisið?
horfinn með skjöld sinn af sviði.
Kúra fær loks í kyrrð og ró
– ef Krosslafur sér hann í friði.
Skáld um götur skælast
skrumi hlaðinn aðall.
Ljóðfífl lofgjörð snæða
lek er þeirra speki.
Illt finnst mér hve allir
elta smjaðurgeltið,
dapurt daunillt hæpið
– djók er hátíð bóka.
Alveg er ég ekki að fíla það þegar svokölluð „ritstjórn“ baggalútar er að fetta fíngur út í stafsetnínguna mína. Fokkjú seigi ég nú bara.
Við Gudda kíktum út að éta í gærkvöldi. Maturinn var ágætur sosum, ég fékk mér signa grásleppu á hvannjólabeði og Gudda fékk sér gufusoðnar lambalappir með púðursykurgljáðu skarfakáli. Ágætismatur alveg. Allavega - svo fengum við reikninginn og þá rak mig í rogastans. Tólf krónur fyrir signa grásleppu og sjö krónur og 13 aura fyrir lambalappirnar! Þetta er náttúrulega galið. Sérstaklega í ljós þess að náunginn sem afgreiddi okkur var einhver fjandans útlendingssauður sem ekkert virtist skilja- sennilega kominn hingað frá ...