Þjóðbók
Bara eitt, örstutt. Næst þegar þið grafið mig upp, til að tékka á arsenikeitrun, geimverufingraförum, skotsárum eða svoleiðis dótaríi. Nenniði að láta mig fá æpadd áður en þið mokið mig aftur niður.
Jón Sigurðsson
Hvað á maður að kjósa af þessum liðleskjum sem í framboði eru til hins háa Alþingis? Ég hef verulega illan bifur á þessu stóði öllu. Ætli það endi ekki með því að maður skili auðu, eins og venjulega...
Jón Sigurðsson
Ég mótmæli því harðlega að borga 900 krónur fyrir skitinn bíómiða. Að viðbættu strætófari, fram og til baka (560 kr.), gosfernu og nammi (ca. 600 kr.) er þetta ekkert annað en svívirðilegt rán um hábjartan dag...
Jón Sigurðsson
Fyrr munum vjer dauðir liggja en láta þá smán yfir þjóð vora ganga að hún gangist enn á ný undir ægivald hins norska konungdæmis. Að hæstvirtur ráðherra utanríkismála skuli dirfast svo mikið sem að ræða við þessa samviskulausu kúgara sem...
Fréttir
Lesbók
Úr þjóðbók
Mikið lifandis ósköp er Reykjavíkin mín alltaf falleg. Vesturbærinn ilmar. Perluna ber við himinn. Fuglar syngja. Það er vor í lofti.
En mikið djöfulli sökkar Kópavogurinn...
Sáuð þið hana systur mína?
sú var orðin helst til full.
Kokhraust innbyrti áfengt sull;
loks fór hún glaseygð að gráta og hrína.
Af henni ganga ýmsar sögur;
oft hún lyftir sér á kreik
ítrekað fer hún í flennisleik
– sjón sem að seint þykir fögur.
Næfurþunn á nýjum degi
– með nýælt gallið út á kinn –
eigrar hún uns unnustinn
finnur hana á förnum vegi.